SSD: optimaliseer uw Solid State Drive voor Linux Mint 19.2 en Ubuntu 18.04


Terug naar de thuispagina


Hieronder vindt u een complete handleiding om uw Solid State Drive (SSD) te optimaliseren voor Linux Mint 19.2 en Ubuntu 18.04. Zodat u vele jaren lang zorgeloos kunt genieten van uw SSD!

Inhoud van deze pagina:

Vermijd overdreven ingrepen

1. Allereerst een waarschuwing: overdrijf niet! Er is op het web veel overdrijving te vinden over dit onderwerp.

Aan de ene kant heb je mensen die helemaal niets extra's doen voor een SSD, en aan de andere kant zijn er mensen die extreme en zeer gecompliceerde maatregelen hiervoor nemen. Geen van beide kampen gedraagt zich erg verstandig.

In de onderstaande handleiding vindt u enkele tamelijk eenvoudige ingrepen, waarmee u een zeer goed resultaat behaalt. Daarmee kunt u uw SSD jarenlang onbezorgd gebruiken.

Gezien de lange garantietermijnen die de fabrikanten geven, waarschijnlijk voor meer dan vijf jaar (10 jaar zou een redelijke verwachting moeten zijn). In elk geval een stuk langer dan een gewone harde schijf...

Uitlijnen (alignment) is al lang niet meer nodig

1.1. Een populaire misvatting is, dat de partities op een SSD eerst correct moeten worden uitgelijnd (alignment). Dat was jaren geleden het geval, maar dat is al lang niet meer zo.

In Ubuntu, Linux Mint en Debian, lijnen alle gereedschappen al sinds jaar en dag de bestandssystemen en partities automatisch uit op de optimale 4096 byte page-grootte. Dus hoeft u niets meer te doen voor het uitlijnen op een SSD.

BIOS en UEFI: zet het op AHCI

2. Een Solid State Disk, of liever gezegd Drive (SSD), wordt soms pas goed herkend door het BIOS of UEFI, wanneer in het BIOS de functie AHCI is geactiveerd voor SATA (in plaats van IDE).

Die functie is misschien wat lastig te vinden in het BIOS/UEFI, want er is totaal geen standaardisatie in menustructuren voor het BIOS (zucht...). Daarom heb ik hieronder twee schermafdrukken geplaatst van het BIOS van mijn computer, waar de betreffende instelling op staat aangegeven. Hopelijk helpt u dat, om deze functie terug te vinden in uw BIOS.

Het moederbord van mijn computer is overigens een MSI H61MA-E35 (B3).

Let op: biedt uw BIOS of UEFI niet de mogelijkheid om te kiezen voor AHCI? Dan wordt dit, althans bij relatief moderne computers, waarschijnlijk via automatische herkenning door het BIOS zelf goed geregeld en ingesteld.

a. Allereerst ga ik in het BIOS van mijn computer naar het tabblad Advanced, en daarin klap ik de sectie Integrated Peripherals uit (klik op de afbeelding om haar te vergroten):

b. Vervolgens verander ik onder SATA Configuration, bij SATA Mode, IDE in AHCI Mode.

c. Tot slot wijzig ik onder External SATA 6GB/s Configuration, bij External SATA 6GB/s Controller Mode, eveneens IDE in AHCI.

Zie onderstaande afbeelding (klik erop om haar te vergroten):

Controleer of er nieuwere firmware beschikbaar is

3. Kijk nu na op de webstek van de fabrikant, of er bijgewerkte firmware beschikbaar is voor uw SSD. Indien dat het geval is, installeer die.

Voor de meeste SSD's maakt het niet uit dat u Linux draait, omdat de meeste fabrikanten de nieuwe firmware aanbieden in de vorm van een iso-bestand waarmee u een opstartbare CD of DVD kunt maken.

Herhaal deze controle maandelijks in het eerste jaar na aankoop.

Slijtagegevoeligheid

4. Een SSD is tamelijk gevoelig voor slijtage door schrijfacties. Dat geldt vooral voor de oudste generaties SSD's, maar in mindere mate ook nog voor de nieuwere generaties.

Bovendien zijn de alleroudste generaties SSD's heel langzaam met schrijfacties (leesacties zijn daarentegen wel snel).

Hieronder staan wat instructies om de slijtage zo laag mogelijk te houden, door de schrijfacties zoveel mogelijk te beperken. In redelijkheid, want een moderne SSD kan heus wel wat hebben aan schrijfacties.

Met mijn instructies moet een levensduur van meer dan 10 jaar beslist haalbaar zijn voor uw SSD. Hetgeen aanzienlijk langer is dan de gemiddelde levensduur van een ouderwetse draaischijf.

Let op: deze instructies zijn alleen bedoeld voor een Solid State Drive (flitsgeheugen), en NIET voor een gewone harde schijf!

Onnodig: ruimte reserveren voor overprovisioning

5. Over-provisioning (met of zonder streepje) is een techniek die veel gebruikt werd om de prestaties en levensduur van een SSD te verbeteren. Het voert te ver om dit hier uit te leggen, maar het komt erop neer dat een deel van de SSD niet wordt geformatteerd en dus ongebruikte "loze ruimte" (unallocated space) blijft.

Vroeger ging men er algemeen van uit, dat je er als gebruiker verstandig aan doet om ongeveer 28 procent van de opslagcapaciteit van de SSD, ongeformatteerd te laten. Dat is natuurlijk een hele hap uit de capaciteit, waar niemand blij van wordt...

Bij de nieuwere generaties SSD's zijn de techniek en de firmware echter dusdanig verbeterd, dat zulke enorme verliezen aan opslagcapaciteit niet meer nodig zijn. Moderne SSD's hebben meestal een ingebouwde "loze schijfruimte" voor overprovisioning, waar de gebruiker niet bij kan.

Overprovisioning is dus niet langer nodig.

Tijdens de installatie: kies EXT4

6. Het beste bestandssysteem (de formattering) op een SSD harde schijf, is de gewone standaardkeuze EXT4. Hiervoor hoeft u dus geen bijzondere keuzes te maken.

Het "dagboek" (journal) dat EXT4 bijhoudt over de bestanden veroorzaakt wel wat schrijfactiviteit, maar niet veel. Bovendien is het dagboek onmisbaar voor bestandherstel na een systeemvastloper, dus u wilt het beslist niet missen.

Let op: kies niet BTRFS als bestandssysteem! Vooral omdat het nog niet zo'n uitgerijpte technologie is als EXT4, maar ook omdat BTRFS (onder bepaalde omstandigheden) mogelijk meer schrijfacties kan veroorzaken dan EXT4.

Na de installatie kunt u het beste nog de volgende ingrepen doen:

Na de installatie: noatime

7. Met "noatime" in /etc/fstab, schakelt u de schrijfactie "toegangstijdstip-stempel" uit. Dat stempel plaatst het besturingssysteem telkens op een bestand, wanneer dat bestand wordt gelezen door het besturingssysteem. Voor een SSD kunt u beter noatime instellen. Dit heeft vrijwel geen nadelig effect (alleen in enkele zeer zeldzame situaties, die een normale gebruiker nooit zal tegenkomen).

Als volgt doet u dat:

a. Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

b. Tik vervolgens in de terminal (gebruik kopiëren en plakken, om tikfouten te voorkomen):

xed admin:///etc/fstab

druk op Enter

c. Voeg noatime toe aan de regel voor uw rootpartitie, vlak voor errors=remount-ro. Gebruik een komma als scheidingsteken, geen spaties.

Let op: voeg dit niet toe aan de regel voor een eventuele swap partitie (als u die heeft), noch aan de regel voor een eventuele /boot/efi partitie (als u die heeft), noch aan een eventuele /boot partitie (als u die heeft)!

Als u nog meer EXT4-partities heeft, dan staat er waarschijnlijk defaults in plaats van errors=remount-ro. In dat geval zet u noatime vlak voor defaults. Wederom: gebruik een komma als scheidingsteken, geen spaties.

Hieronder staan twee voorbeelden van een aangepaste regel, waarin u de exacte plek kunt zien waar u de noatime-schakelaar moet zetten:

Voor een rootpartitie:

UUID=xxxxxxxxxx / ext4 noatime,errors=remount-ro 0 1

Voor een niet-root-partitie, die in het voorbeeld is aangekoppeld als /opslag:

UUID=xxxxxxxxxx /opslag ext4 noatime,defaults 0 1

Let op: er mag geen spatie staan na de komma achter noatime! Anders kan uw systeem waarschijnlijk niet meer opstarten. Zie de voorbeeldregels hierboven.

d. Sla het gewijzigde bestand op en sluit het.

e. Ga nu door naar het volgende punt.

Nog steeds van belang: kies uw TRIM-methode

8. De schoonmaakactie TRIM is noodzakelijk om uw SSD ook op de langere termijn goed te laten functioneren. Anders wordt hij uiteindelijk erg langzaam.

Alle moderne SSD's zouden TRIM moeten ondersteunen. Bij twijfel kunt u dat als volgt nakijken (voorbeeld, uitgaande van een SSD die door uw Linux sda wordt genoemd):

Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

Kopieer en plak de volgende regel in de terminal:

sudo hdparm -I /dev/sda | grep TRIM

Druk op Enter en tik desgevraagd uw wachtwoord in. In Ubuntu blijft dit geheel onzichtbaar, u ziet zelfs geen sterretjes wanneer u het intikt, dat hoort zo. In Mint is dit veranderd: u ziet wel sterretjes. Druk opnieuw op Enter.

Als uw SSD TRIM ondersteunt, dan zou de uitvoer onder andere deze regel moeten bevatten:

Data Set Management TRIM supported

Het handigste is om het systeem een automatische TRIM te laten uitvoeren. Dat kan op verschillende manieren.

In Linux Mint 19.x wordt TRIM automatisch geactiveerd wanneer u Mint installeert op een SSD. Namelijk via een wekelijkse "taak".

Maar dat is in veel (de meeste?) gevallen niet vaak genoeg, want zo moet u wel erg lang wachten totdat herwinbare schijfruimte weer volledig bruikbaar wordt. Dus ik raad aan om ook bij Linux Mint 19.x dit onderdeel even door te lezen.

Afgeraden: via rc.local

8.1. U kunt de TRIM-opdracht bijvoorbeeld opnemen in /etc/rc.local. Daardoor wordt die telkens uitgevoerd bij opstart van het systeem.

Maar in Linux Mint en Ubuntu wordt tegenwoordig voor het opstartproces gebruik gemaakt van systemd. Met systemd kan het een minutenlange vertraging in het opstartproces veroorzaken, wanneer u de fstrim-opdracht toevoegt aan /etc/rc.local. Daarom raad ik deze methode niet langer aan.

Aanrader: maak van de wekelijkse taak een dagelijkse taak

8.2. Een dagelijkse trimactie is beter dan een wekelijkse, want dan hoeft u niet zo lang te wachten totdat herwinbare schijfruimte weer volledig bruikbaar wordt.

U doet dat als volgt:

a. Kopieer en plak de volgende opdrachtregel in de terminal, om een nieuwe map te maken:

sudo mkdir -v /etc/systemd/system/fstrim.timer.d

Druk op Enter en tik desgevraagd uw wachtwoord in. In Ubuntu blijft dit geheel onzichtbaar, u ziet zelfs geen sterretjes wanneer u het intikt, dat hoort zo. In Mint is dit veranderd: u ziet wel sterretjes. Druk opnieuw op Enter.

b. Kopieer en plak de volgende opdrachtregel in de terminal, om een nieuw bestand in die nieuwe map te maken:

sudo touch /etc/systemd/system/fstrim.timer.d/override.conf

Druk op Enter.

c. Kopieer en plak de volgende opdrachtregel in de terminal, om het nieuwe lege documentbestand te bewerken:

xed admin:///etc/systemd/system/fstrim.timer.d/override.conf

(de drie achtereenvolgende schuine strepen in de opdrachtregel zijn geen vergissing)

d. Kopieer en plak nu de volgende blauwe tekst in dat lege documentbestandje:

[Timer]
OnCalendar=
OnCalendar=daily


Let op: de dubbele vermelding van OnCalendar is geen vergissing!

e. Herstart uw computer.

f. Kijk nu na of deze ingreep is gelukt, door de volgende terminalopdracht uit te voeren (gebruik kopiëren en plakken om hem over te brengen naar de terminal):

systemctl cat fstrim.timer

Druk op Enter.

De uitvoer zo er zo uit moeten zien:

# /lib/systemd/system/fstrim.timer
[Unit]
Description=Discard unused blocks once a week
Documentation=man:fstrim

[Timer]
OnCalendar=weekly
AccuracySec=1h
Persistent=true

[Install]
WantedBy=timers.target

# /etc/systemd/system/fstrim.timer.d/override.conf
[Timer]
OnCalendar=
OnCalendar=daily


De uitvoer kunt u als volgt begrijpen:
In het eerste deel ziet u de standaardinstelling (weekly), en in het tweede deel de vervangende instelling die u hebt toegepast (daily). Die vervangende instelling bestaat uit twee elementen: allereerst wordt de bestaande instelling (weekly) verwijderd, en daarna wordt er een nieuwe instelling (daily) toegepast.

Wilt u nakijken of fstrim in het verleden is uitgevoerd en op welke tijdstippen? Dat kan met de volgende terminalopdracht:

journalctl | grep fstrim

g. Ga nu door naar punt 9.

Ongedaan maken: terug naar een wekelijkse taak

8.2.1. Wilt u bovenstaande ingreep weer ongedaan maken? Dat kan gemakkelijk, en wel als volgt:

a. Kopieer en plak de volgende opdrachtregel in de terminal:

sudo rm -v /etc/systemd/system/fstrim.timer.d/override.conf

Druk op Enter.

Met deze opdracht hebt u de vervangende instelling verwijderd. Linux Mint voert deze taak nu weer automatisch één keer per week uit, zoals ook de standaardinstelling is.

b. Herstart uw computer.

Sterk afgeraden: via discard

8.3. Helaas is er nog een andere veelgebruikte methode: het toevoegen van de optie discard in /etc/fstab, aan de regel voor uw rootpartitie en uw eventuele andere Linuxpartities. Deze methode raad ik sterk af!

Het nadeel van de discard-methode is dat die regelmatig kan zorgen voor flinke systeemvertraging, omdat het systeem telkens TRIM moet toepassen bij elke bestandverwijdering. Daarom raad ik deze methode beslist niet aan.

Ga nu door naar punt 9.

Handmatig TRIM uitvoeren

9. U kunt TRIM ook handmatig uitvoeren. Met één enkele terminalopdracht voert u TRIM uit op alle partities die het ondersteunen:

Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

Tik in (kopieer en plak, dat is het beste):

sudo fstrim -av

Druk op Enter en tik desgevraagd uw wachtwoord in. In Ubuntu blijft dit geheel onzichtbaar, u ziet zelfs geen sterretjes wanneer u het intikt, dat hoort zo. In Mint is dit veranderd: u ziet wel sterretjes. Druk opnieuw op Enter.

Deze bewerking kan minutenlang duren; het lijkt dan alsof de terminal is stilgevallen. Dat is niet zo; wacht rustig af....

Let op: bij enkele SSD-modellen (in het bijzonder twee modellen van Crucial), kan het uitvoeren van deze opdracht problemen veroorzaken wanneer er reeds hoge schijfactiviteit is (hoge I/O-belasting). Voer hem dus alleen uit wanneer er weinig schijfactiviteit is. Bij voorkeur zonder dat er andere toepassingen actief zijn.

Ga nu door naar het volgende punt.

Beperk slijtage van het wisselgeheugen (de swap)

10. Met de volgende ingreep beperkt u het gebruik van het swap-bestand of de swap-partitie (het wisselgeheugen op de harde schijf). Zonder hem helemaal uit te schakelen, want dat is ook weer niet goed: in gevallen van extreme belasting van het RAM-geheugen, moet uw Linux toch nog kunnen "swappen".

De swapneiging kan een waarde hebben van 0 (bijna volledig uitgeschakeld) tot 100 (swap wordt constant gebruikt). De swapneiging staat standaard op 60, wat alleen voor servers een goede waarde is. Voor normaal thuisgebruik als bureaucomputer is hij veel te hoog. Een uitgebreide Engelstalige technische uitleg vindt u hier (webstek uit de lucht? Haal dan dit pdf-bestand binnen dat dezelfde tekst bevat).

Zo verlaagt u de swapneiging naar een waarde die beter past bij een bureaucomputer en beslist beter bij een SSD:

a. Controleer allereerst de huidige swapneiging (swappiness) van uw Linux:

Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

Tik in (kopieer en plak, dat is veel beter en voorkomt fouten):

cat /proc/sys/vm/swappiness

Druk op Enter. Waarschijnlijk is de uitkomst 60, wat alleen voor servers een goede waarde is. Voor SSD's is die waarde sowieso slecht.

Verlaag de swapneiging daarom als volgt:

b. Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

c. Tik in (kopieer en plak):

xed admin:///etc/sysctl.conf

druk op Enter.

d. Voeg de volgende blauwe regels toe, helemaal onderaan in dat tekstbestand:
Tip: kopieer en plak!

# Verminder de swapneiging ten zeerste
vm.swappiness=5

e. Sla het gewijzigde bestand op en sluit het.

f. Ga nu door naar het volgende punt.

Na herstart bijna klaar

11. Herstart uw computer. Nu is uw SSD er bijna helemaal klaar voor! Maar nog niet helemaal. Ga na de herstart dus door naar het volgende punt.

Schakel de slaapstand NIET in

12. De slaapstand (suspend-to-disk) veroorzaakt enorme hoeveelheden schrijfacties, en is dus slecht voor een SSD. Standaard is de slaapstand gelukkig uitgeschakeld in Linux Mint en Ubuntu. Schakel hem beslist niet in! (punt 7)

Ga nu door naar het volgende punt.

Beperk de schrijfacties van Firefox

13. Standaard schrijft Firefox erg veel naar de harde schijf. Te veel voor een SSD.

U kunt de schrijfacties van Firefox drastisch beperken door de tijdelijke netwerkopslag van Firefox te verplaatsen naar het RAM-geheugen en door de sessieherstelfunctie praktisch geheel uit te schakelen. Bijkomend voordeel: hierdoor wordt uw Firefox waarschijnlijk ook wat sneller. Hiervoor doet u het volgende:

Plaats de tijdelijke netwerkopslag van Firefox in het RAM-geheugen

13.1. Door de tijdelijke netwerkopslag van Firefox te verplaatsen van uw harde schijf naar het RAM-geheugen, vermindert het aantal schrijfacties van Firefox op de harde schijf. Hierdoor wordt uw Firefox waarschijnlijk ook merkbaar sneller. De prijs die u hiervoor betaalt is gering: het "kost" u slechts 200 MB RAM-geheugen.

Let op: doe dit niet wanneer uw computer minder dan 2 GB RAM-geheugen heeft! Want met weinig RAM-geheugen kunt u zelfs geen 200 MB missen.

Ga als volgt te werk:

a. Tik in de adresbalk van Firefox:
about:config
Druk op Enter.

Klik vervolgens op de knop om het risico te aanvaarden.

b. In de filterbalk (niet in de adresbalk!) kopieert en plakt u de volgende zoekterm:
browser.cache.disk.enable
Zet de waarde op false door erop te dubbelklikken. Daarmee schakelt u de netwerkopslag op de harde schijf volledig uit.

c. Kopieer en plak nu de volgende zoekterm in de filterbalk:
browser.cache.memory.enable
Deze waarde zou al op true moeten staan; zo niet, dubbelklik erop zodat hij alsnog op true komt te staan.

d. Kopieer en plak nu in de filterbalk:
browser.cache.memory.capacity
Deze waarde zou al moeten bestaan (indien niet, maak hem nu aan). De integerwaarde is thans waarschijnlijk -1, wat de grootte van de tijdelijke RAM-opslag automatisch instelt afhankelijk van de beschikbare hoeveelheid RAM-geheugen. Ik adviseer om hem in alle gevallen in te stellen op 204800 (KB, wat overeenkomt met 200 MB). Dat is doorgaans meer dan genoeg voor alle hoeveelheden RAM-geheugen.

e. Sluit Firefox en start hem opnieuw. U bent klaar! Kijk het als volgt na:

Tik in de adresbalk van Firefox:
about:cache
Druk op Enter.

Tussen twee haakjes: u ziet dan ook een vermelding van een "appcache" die nog steeds op de harde schijf staat, maar het is geheel overbodig om ook die (veel minder vaak gebruikte) tijdelijke opslag naar het RAM-geheugen te verhuizen.

Schakel sessionstore uit

13.2. De functie sessionstore zorgt ervoor, dat Firefox onthoudt welke webpagina's er geopend waren bij een onverwachts eruit knallen van Firefox. Die functie is handig, maar veroorzaakt erg veel schrijfacties.

U kunt die functie als volgt praktisch uitschakelen:

Tik about:config in de adresbalk van Firefox en druk op Enter. Klik vervolgens op de knop om het risico te aanvaarden.

In de filterbalk tikt u de zoekterm: sessionstore

Dubbelklik op de term: browser.sessionstore.interval. De standaardwaarde is 15000, wat staat voor 15 seconden. Voeg drie nullen toe aan de bestaande waarde, zodat die 15000000 wordt (let op: te veel nullen intikken veroorzaakt een storing!). Druk op de OK-knop.

Sluit Firefox en start hem opnieuw.

Beperk de schrijfacties van Chrome en Chromium

14. De schrijfacties van Google Chrome (en Chromium, die bijna hetzelfde is als Chrome) kunt u als volgt beperken.

Rechtsboven in de werkbalk van Chrome klikt u op de de drie puntjes die onder elkaar staan - Instellingen. Klik vervolgens op Geavanceerd (helemaal onderaan).

Haal het vinkje weg bij:

een voorspellingsservice gebruiken om pagina's sneller te laden

Sluit Chrome en start hem opnieuw. Daarmee hebt u het "vooraf laden" van webpagina's uitgeschakeld, wat veel extra webverkeer kan veroorzaken en ook veel extra schrijfacties.

Ga nu door naar het volgende punt.

Sommige SSD's: verander de scheduler in NOOP

15. Bij sommige soorten SSD's stellen Linux Mint en Ubuntu standaard de I/O scheduler CFQ in. Die werkt goed voor gewone harde schijven ("draaischijven"), maar wat minder goed voor SSD's. Als u alleen te maken hebt met SSD's die de CFQ-instelling hebben, dan kunt u die beter veranderen in NOOP, die vooral goed is voor SSD's.

Controleer uw huidige scheduler als volgt:

Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

Gebruik kopiëren/plakken om de volgende opdrachtregel over te brengen naar de terminal:

cat /sys/block/sda/queue/scheduler

(indien uw schijf niet sda heet, verander dan de regel dienovereenkomstig)

Druk op Enter.

Bij sommige SSD's is de uitvoer dit:

[mq-deadline] none

In dat geval hoeft u niets te doen: de instelling is dan al optimaal voor uw SSD.

Maar bij andere SSD's is de uitvoer als volgt:

noop deadline [cfq]

Hetgeen betekent: CFQ is actief (want die staat tussen haakjes), maar NOOP en Deadline worden ook ondersteund.

Is CFQ inderdaad actief? Verander dat dan als volgt:

a. Open een terminalvenster.
(Een terminalvenster opent u zo: *Klik*)

b. Tik in (kopieer en plak, dat is het beste):

xed admin:///etc/default/grub

Druk op Enter.

Zoek de volgende regel:

GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="quiet splash"

Vervang die door de volgende regel:

GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="elevator=noop quiet splash"

Sla het gewijzigde bestand op en sluit het.

c. Werk nu Grub even bij voor deze nieuwe optie. In de terminal (kopieer en plak):

sudo update-grub

Druk op Enter en tik desgevraagd uw wachtwoord in. In Ubuntu blijft dit geheel onzichtbaar, u ziet zelfs geen sterretjes wanneer u het intikt, dat hoort zo. In Mint is dit veranderd: u ziet wel sterretjes. Druk opnieuw op Enter.

d. Herstart uw computer.

Ook bij SSD: voorkom fragmentatie

16. Bij een SSD is fragmentatie van het bestandssysteem een minder groot probleem dan bij gewone draaiende harde schijven. Maar het is nog steeds een probleem, dus het is de moeite waard om ook bij een SSD fragmentatie zoveel mogelijk te voorkomen. Dat kunt u bereiken door minimaal 20 % vrije ruimte over te laten op elke partitie (punt 3).

Het voorkómen van fragmentatie is om de volgende reden ook bij een SSD belangrijk:

De mechanische zoektijd bij een SSD is altijd 0, ongeacht de fragmentatie. Dat is een groot verschil met draaiende harde schijven, waarbij de zoektijd immers sterk oploopt naarmate de fragmentatie toeneemt.

Maar mechanische zoektijd is slechts een deel van de totale benaderingstijd, oftewel I/O-tijd, van elk afzonderlijk invoer/uitvoer-verzoek aan de schijf. De I/O-tijd is de tijd die een computersysteem nodig heeft om een volledige verzoekcyclus te voltooien. Van toepassing, besturingssysteem en stuurprogramma tot aan de schijfapparatuur, geheugencellen, en weer terug.

Een mechanische zoektijd van 0, betekent bepaald niet een I/O-tijd van 0. Ongeacht de snelheid van een SSD, kan zijn I/O-tijd nimmer 0 zijn. De prestatie-achteruitgang van een SSD bij fragmentatie, wordt niet rechtstreeks door het SSD-apparaat veroorzaakt, maar door het systeem als geheel.

De klus voor het systeem wordt zwaarder, als er meer brokstukken van bestanden aan elkaar gelijmd moeten worden en er meer nieuwe bestanden in mootjes moeten worden gehakt. Hoe zwaarder de klus, hoe langer de verwerkingstijd.

Een uitgebreide Engelstalige uitleg van dit feit kunt u hier lezen. Website onbereikbaar? Lees het dan in dit pdf-document.

Tweevoudige opstart of Virtuele Machine? Laat Windows uw SSD niet slopen

17. Is uw computer tweevoudig opstartbaar met Windows? Laat Windows uw SSD dan niet slopen door hem te defragmenteren! Schakel daarom de automatische defragmentatie uit.

Defragmentatie helpt uw SSD namelijk binnen korte tijd vakkundig om zeep, door de enorme hoeveelheid schrijfacties die daarmee gepaard gaat. Windows zou vanzelf moeten herkennen dat het om een SSD gaat, en dan geen automatische defragmentatie moeten uitvoeren. Maar die herkenning werkt niet altijd even goed: schakel automatische defragmentatie dus zelf uit in de instellingen van Windows. Ook in een Windows die u draait in een Virtuele Machine in VirtualBox.

Binnen Linux hebt u daar geen last van, want Linux raakt sowieso nauwelijks gefragmenteerd en hoeft dus überhaupt nooit te worden gedefragmenteerd.

Klaar voor jarenlang onbezorgd gebruik

18. U bent klaar. Nu kunt u uw SSD gewoon zorgeloos gebruiken!

Gezien de lange garantietermijnen die de fabrikanten geven, waarschijnlijk voor meer dan vijf jaar (10 jaar zou een redelijke verwachting moeten zijn). In elk geval een stuk langer dan een gewone draaiende harde schijf.

Nog meer tips?

19. Wilt u meer tips en trucs? U vindt er nog veel meer op deze webstek!

Zoals deze:

Maak uw Linux Mint sneller

Maak Linux Mint veilig schoon

Vermijd 10 fatale vergissingen


Op de inhoud van deze webstek is een Creative Commons-licentie van toepassing.

Algemeen voorbehoud en uitsluiting aansprakelijkheid

Terug naar de thuispagina